جشنواره گل و گیاه در دیزنی لند (فلوریدای آمریکا)


واژه تراریوم در واقع نگهداری و تکثیر گلها در حبابهای شیشه ای است که البته گاهی جای خود را به حبابهای پلاستیکی هم می دهد. تراریوم بسته به ابعاد به ما اجازه می دهد انواع و اقسام گلها و گیاهان را در اندازه های کوچک و بزرگ کنار هم در یک مکان قرار دهیم.
این حبابها با توجه به ویژگیهای یک گلخانه که فضای مرطوب و دنجی را برای گیاه فراهم می کند طراحی شده اند. سیستم گلخانه ای طول موجهای بلند نور را که در واقع مسوولیت تولید گرما را به عهده دارند جذب می کند اما از خود عبور نمی دهد به همین دلیل فضای داخل آن بسیار دنج و گیاه پسند خواهد شد.
انتخاب گیاه:
در تراریوم انتخاب گیاه از اهمیت زیادی برخوردار می باشد لذا گیاهانی که رشدشان سریع نیست بهترین انتخاب هستند. از طرفی در نظر گرفتن مواد غذایی و نیازهای گیاهی ازجمله آب ، نور،وغیره... وسازگاری گونه های انتخابی نباید فراموش شود. با این وصف انتخاب گیاهان با ارتفاع ، شکل و رنگ متفاوت منظره ای زیبایی ایجادمی کند. می توان انواع و اقسم گیاهان پاکوتاه و بلند کپه ای و با برگهای متفاوت استفاده کرد. هر چند گیاهان رطوبت پسند مثل خزه و سرخس به مراتب بهتر جواب می دهند ولی انواع گیاهان خانواده پیله آ و پپرومیا، بنفشه آفریقایی، درخت سرو،نخل، آلوئه، کاج، همیشه بهار و صنوبر هم مورد استفاده هستند. می توان از گیاهان دیگر مثل بگونیا، گل شیپوری، گل ناز، انواع خزه و اسفاگنوم و کاکتوس نیز استفاده کرد. برای کاشت گیاهان اگر به رنگ و اندازه و ترکیبی که در کنار هم ایجاد می کنند دقت کنیم تراریوم های زیبایی را خواهیم ساخت.
گلخانه کوچک ساختگی عاری از هر نوع گرد و خاک است و نگرانی از بابت باد شدید یا گرما وجود ندارد. نور مستقیم خورشید هم نیاز نیست و در تاریکترین نقطه آپارتمان بخوبی رشد می کند و در هر فصلی می تواند محفوظ باشد. امکان ورود حشرات به آن وجود ندارد.
تراریوم طرحهای مختلف و متنوعی دارد و یکی از عوامل نادر و تمیز برای محیط زیست می باشد. تغییرات هوا در آن تاثیری ندارد و حتی بخاری روشن در زمستان صدمه ای به آن نمی زند. گاهی گیاهان پژمرده گلخانه ها را در تراریوم منتقل می کنند تا سلامت خود را باز بدست آورند چون در آنجا از رطوبت و تغذیه مناسب بهره مند می شوند.

اندازه گیاه عامل مهمی برای اتنخای ظروف می باشد از طرفی ظرف انتخابی باید اجازه نفوذ نور کافی به داخل جهت استفاده گیاه در فرآیند فتوسنتز را بدهد.شیشه هاش مات و رنگی گزینه های خوبی نخواهد بود و در صورتی که از شیشه های رنگی استفاده می شود حداقل سعی کنید شیشه های انتخابی کمرنگ باشد ودر ضمن از گیاهان سایه دوست استفاده شود هرچند در این محیط گیاهان جالبی با این شرایط رشد نخواهندیافت.دقت شود ظرف انتخابی ترک یا خراشیدگی نداشته باشد و قبل از استفاده استرلیزه شود که این امر با آب داغ یا مایع شوینده میسر می شود و اگر ظرف انتخابی درب درا است دقت شود که درب آن مانع ورود و خروج آب شود.بطور کلی ظروف چهار گوش برای تراریوم عالی بوده و کاشت در آنها به دلیل سهولت انجام کار بسیار مناسب است این ظروف دهان گشاد ترین ظرفها برای تراریوم می باشند و اندازه آنها برحسب سلیقه ، نوع کار ، فضا و اندازه گیاه متفاوت می باشد ازطرفی وقتی این ظروف مانند تنگ ماهی ، جامهای دهانه گشاد ویا حبابهای شیشه ای به تراریوم تبدیل می شوند منظره جالبی به خود می گیرند و در واقع اینگونه ظرف ها عمدتاً به خاطر داشتن یک انحنا در قسمت میانی جای کافی برای رشد گیاهان جوان دارند.استفاده ازظرفهای دهانه تنگ یا بطریهای دارای فضای مناسب به دلیل سختی کاشت گیاه درون آنها و معدود و محدود بودن گیاهان و همچنین تنگی درب ورودی به اندازه ظروف دهانه گشاد مرسوم نیستند.

برای تهیه ی بستر کشت در تراریوم 4 مرحله وجود داره :
1) پایین ترین لایه زهکشه. شامل: شن یا سنگریزه، ریگ و یا ماسه ی خیلی درشت. این لایه برای جلوگیری از اشباع شدن خاکه وگرنه سبب پوسیدگی ریشه می شه و نهایتا گیاه می میره. بسته به اندازه ی ظرف حداقل 1 اینچ و برای ظروف بزرگ 3 اینچ زهکش استفاده می شه.
2) روی زهکش لایه ی نازکی از زغال استفاده می شه. این لایه به تمیز کردن هوا از بخارهای حاصل از پوسیده شدن مواد آلی کمک می کنه و از بو گرفتن تراریوم جلوگیری می کنه.
3) روی دو لایه ی قبلی لایه ی نازکی از خزه ی اسفاگنوم قرار می گیره. این لایه از ریزش خاک به درون زهکش و بی فایده شدن آن جلوگیری می کنه.
4) آخرین لایه خاکه. برای خاک مناسب می تونید به مخلوط خاکی معمولی، ماسه اضافه کنید.
مخلوط خاکی دیگر: 1 قسمت ماسه ی ساختمان + 1 قسمت خاکبرگ پوسیده + 2 قسمت خاک باغچه
هیچ کودی به گیاه اضافه نکنید، چون سبب می شه گیاه رشد سریع و زیادی داشته باشه و از محیط اطرافش با سرعت خارج بشه.


دکتر وارد فهمید که این پدیده امری ضروری برای بازگشت مقداری از آب به گیاه برای جلوگیری از خشک شدن آن است و بعد از گذشت چند هفته گیاه بدون هچگونه مراقبتی به رشد خود ادامه داد وی نیز دو باغ شیشه ای (تراریوم) کوچک تهیه کرد که در آن سرخس و نوعی گیاه از خانواده غلات کاشته بود و آنها را با کشتی به سیدنی استرالیا فرستاد و در طول سفر که به مدت هشت ماه به طول انجامید و علیرغم تغییرات فاحش درجه حرارت در طول سفر گیاهان به خوبی رشد کردند و صحیح و سالم به استرالیا رسیدند و مجدداً در شرایط مشابهی آنها را به لندن باز گرداند و بیش از یکصد و پنجاه سال پیش این ظروف برای رشد و جابجایی گیاهان مورد استفاده قرار می گرفتند و امروزه نیز خیلی از خزانه داران ، باغبانها ، گیاه بازان از این ظروف برای کشت گیاهان استفاده می کنند و بیشتر جنبه تزئینی دارد.
پارک بهشت العین امارات چهواز













طرح هایی به نسبت قدیمی که بیشتر ازش استفاده می کنند:





طرح های نسبتاً جدید و نو:











سلام... می دونم دیگه کمتر پست می دم و فاصله پست هام بیشتر شده... پست جدید حال و حوصله می خواد که من ندارم. اما این سری می خوام در مورد مبلمان شهری صحبت کنم.
مبلمان شهری به مجموعه وسیعی از وسایل، اشیا، دستگاه ها، نمادها، خرده بناها، فضاها و عناصری گفته می شود که چون در شهر و خیابان و در کل در فضای باز نصب شده اند و استفاده عمومی دارند. حالا این مبلمان شهری هم می تونه مبلمان پارکی باشه هم مبلمان خیابانی، ترافیکی و تبلیغاتی. اما با توجه به رشته تحصیلی به مبلمان پارکی می پردازیم.
مبلمان پارکی به اثاثیه و وسایلی که در باغ و پارکها استفاده می شه گفته می شه که شامل: نیمکت، پایه چراغ، سطل زباله، ست های تندرستی، دستگاه های بازی، گلدان های بتونی، موانع، آلاچیق، کانکس و... هست که باید در انتخابشون دقت زیادی کرد.
یکی از مواردی که مهندسان فضای سبز در طراحی هاشون باید توجه کنند محل قرار گرفتن مبلمانه. برای مثال: نیمکت جایی قرار بگیره که علاوه بر استفاده از سایه درخت، از ریختن فضولات پرندگان روی آن جلوگیری بشه. و در فاصله چند متری از آن سطل زباله قرار بگیره و جایی باشه که مانع از عبور و مرور عابرین نشود. همه ی این عوامل و موارد دیگر از نکاتیه که در طراحی باید در نظر گرفته بشه تا یه طرح جامع و کاملی ارائه تهیه و تحویل مجریان فرار بگیره.

این گل ها به "گل های رز شاد" شهرت یافته است. این باغبان هلندی چند سال بر روی پرورش این گل رز تحقیق و بررسی کرده و در باغچه خانه اش به پرورش و کاشت گل های رز مختلف پرداخته و اکنون نیز گل رزی به رنگ رنگین کمان پرورش داده که مورد توجه همگان قرار گرفته است.
گفتنی است، این گل های هفت رنگ دارای عطر و بوی خاصی و مخلوط از بوی چند گل خوشبو نیز می باشد.

.jpg)






در کشور ما مردم یه برداشت ثابتی از چمن دارند، یه فرش مسطح سبز رنگ! کاربرد چمن، بیشتر در زمین های بزرگ اللخصوص پارکها است که خوب... دلایلی هم برای این موضوع داره....
اگر از مسئولان و ناظران دلیل استفاده مکرر از چمن رو بپرسیم چند دلیل ارائه می دهند: ۱- نمی شه از چمن در اشکال کوچک و خاص استفاده کرد زیرا هرس کردن با ماشین های چمن زنی در آنها امکان پذیر نیست. (سوال پیش میاد که مگه با اون همه تنوع کاشت چمن در کشورهای دیگه، از ماشین چمن زنی استفاده نمی شه؟ مگه با وسایل و ابزار دیگه نمی شه هرس کرد؟)
۲- چمن بیشتر در مناطق بزرگ استفاده می شه، که با حفاظی محفوظ می شه تا انسان ها از اون منطقه عبور و مرور نکنند. و در کمتر جایی مثل ورودی ها، پله ها، زمین های بازی بچه ها و ... استفاده می کنند. (باز هم سوال پیش میاد که چرا در این مناطق در کشورهای دیگه چمن کاری استفاده می شه؟ مگه چمن قابلیت پاخوری رو نداره؟ چطور از چمن در مناطق ورزشی مثل زمین فوتبال استفاده می کنند؟)
با توجه به این مسائل و دیدن چندین عکس از کاربردهای مختلف چمن در مناطق برون کشوری، بد نیست مهندسان مربوطه به فکر بیفتند که چرا کاربرد چمن رو عوض نمی کنند؟ شما چی فکر می کنید؟













سلام
از دوستانی که به وبلاگم سر زدند و پیشنهادات و نظرهاشون رو بیان کردند ممنونم.
در جواب بعضی از دوستان:
۱- خانم رکسانا خوشحال می شم بتونم کمکی بهتون بکنم. اگر سوال و راهنمایی خواستید که می تونید از طریق ایمیل و آی دیم باهام در ارتباط باشید و یا تو نظرها سوالتون رو بگید که اگه تونستم جوابتون رو می دم... و در مورد استفاده از مطالبم مشکلی نیست اما بهتره اگر مطلب از خودم هست منبعش رو بیان کنید. ممنون
۲- آقای گلشاهی از اینکه وبلاگم براتون جالب بوده خوشحالم. حتماً اگه احساس کردید می تونم کمکی بکنم خبر بدید. چون رشته "فضای سبز" رشته ای به نسبت ناشناخته و جدید هست که به راحتی نمی شه باهاش در ارتباط بود و نباز به جست و جوی زیادی داره (حالا چه تو کتاب و جزوات و چه توی اینترنت و از طریق تجربی) خوشحال می شم تا جایی که می تونم به هم رشته ای هام کمک کنم. در مورد معرفی وبلاگم هم ممنون.
۳- آقای کرمی در مورد سوال شما باید بگم: رشته "فضای سبز" یه رشته ای هست که گاهی وقت ها تکلیفش روشن نیست ! منظورم اینه در برخی دانشگاه ها ای رشته زیر مجموعه کشاورزیه و تو دانشکده کشاورزی تدریس می شه و در برخی دانشگاه ها زیر مجموعه معماری هست و تو دانشکده معماری تدریس می شه و بستگی به دانشگاه داره. در کل این رشته مخلوط ۳رشته معماری، باغبانی و هنر هست که شخص موفق باید در این ۳ مورد اطلاعات کافی داشته باشه.
در مورد ادامه تحصیل این رشته (ارشد فضای سبز) بهتره بدونید حرف هایی زده شده.... اما هنوز نیومده (تا سال۸۸) . اما فارغ التحصیلان این رشته می تونند برای ارشد سراغ رشته های "معماری منظر" ، "طراحی محیط زیست" ، "طراحی شهری" و رشته های زیر مجموعه کشاورزی یا معماری بروند. امیدوارم کامل توضیح داده باشم.
۴- خانم دهدشتی از نظرتون ممنون. ولی عکس ها باز می شه.... شاید برای شم مشکلی داره.
۵- آقای موسوی خوشحال می شم به قولتون تجربیاتم رو در اختیار شما قرار بدم. ![]()
۶- آقا بهزاد شرمنده... رشته ی من باغبانی نیست و تجربه ی درست و حسابی در مورد کاشت هندوانه ندارم... ![]()
و از بقیه دوستان که نظراتشون رو دادند ممنونم و خوشحال می شم انتقاد و پیشنهاداتون رو هم بخونم. ![]()
من در تاریخ ۲۱/۲/۸۹ به نمایشگاه بین المللی گل و گیاه رفتم که عکس هم زیاد گرفتم. این هم چندین عکس از نمایشگاه زیبای گل و گیاه تهران:




۱- فضاهای سبز تفریحی
۲- باغ
۳- چمن کاری
۴- فضای سبز معابر
۵- فضای سبز میادین
۶- فضای سبز رفوژها
۱- فضای سبز تفریحی: از جمله اینگونه فضاها می توان پارک ها را نام برد. پارک ها عبارتند از فضاهای سبز طراحی شده با کاربری های مختلف برای استفاده ی عموم. برای مثال از نظر پژوهش، آموزش، تفرج و حفظ سلامت محیط و مردم.
۲- باغ: مجموعه هایی از درختان و درختچه ها و گیاهان مثمر، غیر مثمر و زینتی که با نظم هندسی ویژه ای در مکانی محصور و مجزا احداث شده و دارای باغچه، راهرو و آب نماست که به دلیل ابعاد و محدودیت های آن، می توان پیاده از یک سو به سوی دیگر آن رفت.
۳- چمن کاری: بخشی از فضاهای سبز را می توان تنها با چمن پر نمود که خود زیبایی خاصی به محوطه می بخشد.
۴- فضای سبز معابر: این فضا پیوسته در سمتی از عرض معابر قرار می گیرد که در اثر رشد گیاه، آسیبی به ساختمان ها، پیاده روها، سواره روها، نهرها و جوی ها وارد نشود و افزون بر آن، سایه ی فضای ساختمان ها کنترل شود.
فضاهای سبز معابر به انواع زیر تقسیم می شوند:
- فضای سبز دسترسی های کندرو، هدف از استقرار آنها، بیشتر از کنترل صدا و نور ترافیک خیابانهاست.
- فضای سبز دسترسی های تندرو، بافت حاشیه ای آنها به منظور زیبایی محیط، کنترل صدا، دگرگونی خیابان هایی است که در همسایگی ساختمان قرار دارند.
- فضای سبز دسترسی های خیلی تندرو، بافت حاشیه ای آنها به منظور زیبایی محیط، کنترل صدا و نورهای مزاحم ناشی از ترافیک و نیز پیشگیری از آلودگی فضا، ایجاد می شود.
۵- فضای سبز میادین: این فضاها به عرصه های هندسی پیش بینی شده در تقاطع های مهم و چندراه ها گفته می شود که هدف از احداث آنها، ایجاد زیبایی و جلوگیری از برخی پیامدهای منفی ترافیک و گاهی کنترل این گونه پیامدهاست. ارتفاع دیواره ی کناری فضای سبز میدان ها، باید بین 30 تا 40 سانتیمتر بالاتر از سطح عبور وسایل نقلیه باشد. سطح خاک باید حدود 10 سانیمتر از لبه ی دیوار حاشیه پایین تر قرار گیرد. در طراحی فضای سبز میادین، باید از گیاهان با ارتفاع کمتر در حاشیه ی خارجی و گیاهان مرتفع تر در قسمت های میانی استفاده شود.
۶- فضای سبز رفوژها: رفوژها به فضاهای سبزی گفته می شود که در وسط و طول مسیر راه ها، برای پیشگیری از آسیب نور مقابل و زیبا سازی مسیر ساخته می شوند. این فضاها، در مقطعی از عرض راه به منظور جداسازی حرکت اتومبیل ها از دو باند نیز ایجاد می شوند. شکل رفوژها، نواری بوده و عرض آن حداقل 110 سانتیمتر است. استفاده از درختان ساقه بلند در رفوژ دسترسی تندرو و نیز استفاده از درختچه ها و بوته های گیاهان با ارتفاع کم در رفوژ دسترسی خیلی تندرو، الزامی است.
منظور از فضاهای سبز شهری، نوعی از سطوح کاربری زمین شهری با پوشش های گیاهی انسان ساخت است که هم واجد "بازدهی اجتماعی" و هم واجد "بازدهی اکولوژیکی" هستند.
تمایز "فضای سبز" و " سطوح سبز" از نظر اکولوژیکی، از این نظر اهمیت دارد که سطوح سبز (به عنوان مثال یک پارک تزیینی) نمی تواند عمل غبارگیری را مانند فضای سبز شبه جنگلی انجام دهد و یا در کاهش آلودگی صوتی نقش موثری داشته باشد و یا به نحو مطلوبی موجبات کاهش دما گردد.
افزون بر آن فضاهای سبز شهری، به سه دسته زیر نیز تقسیم می شوند:
1- فضاهای سبز عمومی ۲- فضاهای سبز نیمه عمومی 3- فضاهای سبز خیابانی
1- فضاهای سبز عمومی: فضاهای سبز شهری هستند که واجد بازدهی اجتماعی می باشند. این فضاها برای عموم مردم در گذران اوقات فراغت، تفریح و مصاحبت با دوستان و گردهمایی های اجتماعی و فرهنگی استفاده می گردد. فضاهای یاد شده اساساً برای این منظور طراحی یا تجهیز شده اند. وجود نیمکت، روشنایی، آبخوری، دستشویی، کف سازی معابر و دسترسی از مولفه های فضای سبز اجتماعی (عمومی) به شمار می روند. از این فضاهای سبز، معمولاً به عنوان "پارک" نام برده می شود. در واقع فضاهای سبز اجتماعی شامل همه ی فضاهای سبز عمومی مجهز به خدمات و تسهیلات می شود.
۲- فضاهای سبز نیمه عمومی: فضاهای سبزی که بازدهی اکولوژیکی دارند، لیکن استفاده کنندگان آن ها، نسبت به فضاهای سبز عمومی محدودتر هستند، بنابراین، واجد بازدهی تام اجتماعی نیستند. محوطه های باز بیمارستان ها، پادگان ها و ادارات دولتی و... در این دسته قرار می گیرند.
3- فضاهای سبز خیابانی: نوعی از فضاهای سبز شهری هستند که به طور معمول درختکاری حاشیه ی باریکی از حد فاصل مسیرهای پیاده رو و سواره رو را تشکیل می دهند ویا به صورت متمرکز در فضاهای نسبتا کوچک میدان ها و یا در زمین های پیرامون بزرگ راه ها و خیابان ها شکل گرفته اند .
رشد صنعت و افزایش جمعیت در شهرها، به ساخت و سازهای سودگرایانه منجر شده است. این ساخت و سازها به مسائل بهداشتی و تامین حداقل نور و هوا در مناطق متراکم شهری توجهی نداشته است. از سوی دیگر، ضرورت ایجاد کاربری های جدید شهری، باید پاسخگویی به نیازهای روز افزون و اسکان جمعیت به تدریج باعث کاهش سهم فضای سبز و باغ های شهری گردیده است و در نتیجه موجب آلودگی محیط زیست شده است.
مفهوم فضای سبز علاوه بر طبیعت، رعایت تراکم های ساختمانی در قطعات مختلف زمین های شهری است. تشویق مردم به درختکاری هرچند در محوطه های کوچک فضای خانه ها، کاشتن نهال در کناره ی خیابان ها، استفاده از فضاهای آزاد برای توسعه ی پارک های کوچک از جمله اقدامات موثر در توسعه ی فضای سبز است.
ضرورت فضای سبز
مهم ترین اثر فضای سبز در شهرها، کارکردهای زیست محیطی آن هاست که شهرها را به عنوان محیط زیست جامعه انسانی معنی دار کرده است و با آثار سوء گسترش صنعت و کاربردی نادرست تکنولوژی مقابله نموده، سبب افزایش کیفیت زیستی شهرها می شوند.
فضای سبز مناسب در شهرها یکی از عوامل موثر در کاهش این اثرها هستند و به ویژه در ارتباط با گردوغبار و آلودگی های هوا، فضای سبز شبه جنگلی، ریه های تنفس شهرها به شمار می روند.
مهم ترین تاثیر فضای سبز در شهرها تعدیل دما، افزایش رطوبت نسبی، لطافت هوا وجذب گردوغبار است. دیگر تاثیرات فضای سبز، در شهرها نقش نسبی دارند. به طور کلی وجود فضای سبز و تاثیر آن ها در شهرها اجتناب ناپذیر است، به طوری که بدون آن ممکن نیست شهرها پایدار باقی بمانند.
بنابراین، اگر فضای سبز به عنوان جزیی از بافت شهرها و نیز بخشی از خدمات شهری ضرورت یافته باشد، نمی تواند جدا از نیازهای جامعه شهری باشد، از این رو، فضای سبز باید از نظر کمی و کیفی متناسب با حجم فیزیکی شهر (ساختمانها، خیابان ها و جاده ها) و نیازهای جامعه (از لحاظ روانی، گذران اوقات فراغت و نیازهای بهداشتی) با توجه به شرایط اکولوژیکی شهر ساخته شود، تا بتواند به عنوان فضای سبز فعال، بازدهی زیست محیطی مستمری داشته باشد.
انواع فضای سبز از دیدگاه اکولوژیکی اینگونه طبقه بندی می شود :
فضاهای سبز را به دو دسته ی "فضاهای سبز شهری" و "فضاهای سبز غیر شهری" تقسیم می کنیم.
قلمه زدن:
قلمه زني روشي است براي تکثير گياهان که بر حسب نوع گياه و استعداد ريشهزايي ميتواند ساده باشد و يا برعکس نتيجه گيري از آن و يا ريشهدار کردن قلمهها جز در شرايط استثنايي مثلا استفاده از برخي هورمونها مقدور نخواهد بود. بطور کلي استعداد ريشهزايي از گونهاي به گونه ديگر فرق ميکند. عوامل موثر در قلمه زني بستگي به زمان برداشت قلمه ، سن گياه ، شرايط محيطي ، رعابت نکات بهداشتي و … دارد.
روشهاي مختلف قلمه زني
قلمهها بر حسب مورد ميتواند به صورتهاي خشبي (چوبي) ، نيمه خشبي و علفي (سبز) ، قلمه برگ ، قلمه ريشه تهيه شوند:
قلمه علفي
اين قلمهها از شاخههاي علفي و در حال رشد بطول 15 - 10 سانتيمتر برداشته ميشوند و با نگهداري چند برگ جوان ( برگ 3 - 2 ) در بسترهاي مناسب مانند شسته پاپيت - پرليت انجام ميشود. شرط موفقيت در قلمههاي علفي آلوده نشدن آنها به امراض قارچي و حفظ رطوبت طبيعي با استفاده از نايلون يا شيشه روي آنها و نيز رساندن نور کافي به قلمهها جهت انجام فتوسنتز و تامين مواد غذايي از طريق فتوسنتز توسط برگهاي نگهداري شده ميباشد. مانند شمعداني ، داودي ، ميخک و …
قلمه نيمه خشبي
در قلمههاي نيمه خشبي وجود برگ هميشه ضروري نيست ولي نگه داشتن يک يا دو برگ کامل و يا نصف پهنک جهت ريشهزايي کمک ميکند. در هر موقع از سال ميتوان اين نوع قلمه را گرفت ولي اکثرا در اواخر بهار که شرايط براي ريشه دار کردن قلمهها مساعد است. مانند داودي ، ختمي چيني ، زيتون ، مرکبات ، برگ نو و …
قلمه خشبي
زمان برداشت اين قلمهها بعد از برگ ريزان و قبل از سبزشدن جوانههاي گياه مادري در زمستان و از شاخههاي فصل جاري گرفته ميشود ولي اين کار نبايد ديرتر از وسط زمستان انجام گيرد. در حاليکه قلمه زني زودتر انجام گيرد، بخاطر وجود خواب در جوانهها مخصوصا در مورد گياهان مناطق سردسيري و معتدله امکان جوانه زني و ريشه زايي وجود نخواهد داشت. قلمههاي خشبي بطول 50 سانتيمتر گرفته ميشوند و پس از ضدعفوني با قارچ کشها در کيسههاي نايلوني نسبتا ضخيم با چند سوراخ در زير ماسه شسته نگه داري ميشوند. مانند قلمه گيري انگور.
قلمه برگ
بعضي از گياهان را از طريق قلمه برگ ميتوان تکثير کرد. اين نوع گياهان استعداد توليد جوانهها و ريشههاي اتفاقي را در برگهاي خود دارند و از اين خاصيت استفاده نموده و برگهاي آنها را با دمبرگ و پهنک برگ در بستر مرطوب و هواي مرطوب قرار ميدهند. مانند بنفشه آفريقايي ، بگونيارکس ، سانسوريا.
قلمه ريشه
بعضي از گياهان در روي ريشههاي خود توليد جوانههاي اتفاقي مينمايند که با بهره گيري از اين خاصيت اقدام به ازدياد از طريق قلمه ريشه ميگردد. لازم به يادآوري است که کليه گياهاني که استعداد پاجوش دادن را دارند امکان قلمه ريشه را نيز دارند مانند شقايق.

عوامل موثر محيطي در ريشه زايي قلمهها رطوبت: عاملي است که ظهور و رشد ريشهها بوجود آن بستگي دارد.
تهويه: شرط اساسي تشکيل ريشه در قلمهها بوده و اين مسئله نقش اکسيژن را در ريشه زايي روشن مينمايد.
نور شديد و روزهاي بلند: به جهت افزايش شدت فتوسنتزي ريشه زايي قلمهها را تحريک ميکند.
دما: در دماي 25 درجه سانتيگراد تشکيل ريشههاي قلمهها تشديد ميشود.
قندها: قدرت ريشه زايي قلمهها را افزايش ميدهد.
عنصر B (بر): ريشه زايي قلمهها را تحريک ميکند.
حالت فيزيولوژيکي قلمهها
قلمههاي علفي بهتر از قلمههاي خشبي ريشهدار ميشوند. قدرت ريشهزايي قل
مههاي تهيه شده از نهال صغير به مراتب بيشتر از قلمههاي تهيه شده از نهال بالغ است.
وجود جوانه سالم و دور بودن جوانه از محل ريشهزايي اثر مساعدي در ريشه زايي دارد.
آلوده بودن عضو مورد تکثير به امراض ويروسي همواره نتيجه منفي روي ريشه زايي دارد.
قلمههايي که از شاخههاي نزديک ريشه گرفته ميشوند، استعداد ريشهزايي بيشتري دارند.
سالم بودن قلمه از نطر سرمازدگي ضروري است.
ذخاير هيدراتهاي کربن و خشبي شدن براي قلمههاي خشبي عوامل مساعدي در ريشهزايي است.
اگر در موقع گل دادن گياه از گياه قلمه گرفته شود، ريشه زايي آن قلمهها حداقل خواهد بود.
روابط هورموني با ريشه زايي
هورمونهاي اکسيني ريشهزايي قلمهها را افزايش ميدهند.
هورمونهاي سيتوکينين بر روي ريشه زايي قلمهها اثر منفي دارند.
هورمونهاي جيبرليني در ريشه زايي قلمهها اثر منفي دارند.
هورمونهاي انساني مانند گونادوتروپين ريشه زايي را در قلمههاي شمعداني و انگور تحريک ميکند
هر باريوم
Herbarium
هر باريوم که جمع آن هرباريا (Herbaria) مي باشد محلي است که در آن نمونه هاي خشک شده گياهان را به شيوه هاي علمي خاص و معيني نگهداري مي کنند.اهميت هرباريومها به نسبت تعداد نمونه هاي موجود در آنها و وسعت مناطقي است که نمونه هاي گياهي آنرا در بردارد. هرباريومها از منابع علمي دائمي و قابل دسترسي گياه شناسان اند که مي توانند با مراجعه به نمونه هاي گياهي موجود در آنها اطلاعات لازم در مورد عناصر پوشش گياهي هر سرزمين را به آساني بدست آورند.
سابقه تاسيس هر بار يوبها در جهان شايد به سده شانزدهم ميلادي برسد چنانچه در ايتاليا يکي از جمعآوري کنندگان گياهان (احتمالاً بيشتر جهت بررسي و استفاده داروئي از آنها) فردي بنام لوکاگاليني است که به خشک کردن و حفظ نمونه هاي گياهي گردآوري شده و پرس کردن آنها و قرار دادن بين ورقه هاي کاغذ و الصاق بر روي ورقه هاي ضخيم تر مبادرت مي کرد. از سال 1500 ميلادي به بعد دو گياه شناس انگليسي به نامهاي جان فالکونر و ويليام ترنر روش او را بسيار عملي تشخيص داده و آنرا دنبال کردند و علاوه بر آن توانستند بسياري از نمونه ها را به اين طريق در جاي کمي قرار دهند امروزه نيز در هر باريومهاي جهان همين روش را با تغيير و تحولاتي که از نظر فني و علمي به آن داده اند ادامه مي دهند.
از هر بار يومها ي فعال ايران مي توان هر باريوم باغ گياه شناسي ايران (هر باريوم ملي) و هر باريوم مرکزي دانشگاه تهران را نام برد.

اريخچه هرباريوم
اولين هرباريوم گياهي در اويل قرن 16 شامل مجموعه اي از گياهان خشک ِ دوخته شده بر روي کاغذ ، توسط فردي ايتاليايي به نام لوکا گيني ( Luca Ghini ) بوجود آمد . به نظر ميرسد اين شخص اولين کسي است که بنيانگذار موزه گياهي يا هرباريوم بوده که بعد ها اين هنر به وسيله شاگردان وي در سراسر اروپا رواج پيدا کرد . حتي يکي از شاگردان وي به نام جرارد سيبو ( Gherards Cibo ) از سال سال 1532 به جمع آوري و حفاظت نمونه هاي هرباريومي پرداخت که هرباريوم او تا امروز باقي مانده است . گزارش کرده اند در اواسط سال هاي 1500 دو نفر انگليسي به نام جان فالکونر ( John Falconer ) مجموعه هاي گياهي داشته اند .
تا ابتداي قرن 18 گياهان را بر روي صفحات کاغذ دوخته و به صورت مجلدهايي مانند کتاب مرتب ميکردند ولي در عصر لينه ( Linnaeus ) ، نصب نمونه تنها بر روي يک برگ و قرار دادن افقي آنها در طبقات ، رايج گرديد و تا به امروز در همه ي هرباريوم ها نيز از همين روش استفاده مي شود . هرباريوم هاي موجود در جهان داراي گستره ي بسيار وسيعي هستند به طوري که از هرباريوم هاي کوچک گرفته تا هرباريوم هاي محتوي ميليون ها نمونه در کشورهاي مختلف جهان وجود دارد . عده اي از آنها شخصي و تعدادي متعلق به مؤسسات آموزشي است که به نحوي با زيست شناسي در ارتباطند . به اين ترتيب بسيار مشکل است که تعداد نمونه ها را در موزه هاي کشور هاي مختلف حدس زد . شتلر ( Shetler ) در سال 1969 تعداد نمونه هاي گياهي را که در موزه هاي مختلف دنيا وجود دارد 250 ميليون برآورد کرده است ، ولي مؤسسات مختلف تعداد آنها را حدود 148 ميليون گزارش کرده اند . از اين تعداد 78 ميليون در اروپا و 36 ميليون در آمريکاي شمالي وجود دارد . اختلاف در اين برآورد ها بر اثر وجود هرباريوم هاي ملي و خصوصي است که تعداد نمونه هاي مجموعه ي خود را گزارش نمي دهند و يا نمونه هاي موجودشان قابل دسترسي نيست . گرچه مسلما تا زمان نوشتن اين مطالب تعداد زيادي نمونه به هرباريوم ها اضافه شده است .
راهنماي مهمي به نام راهنماي هرباريوم ( Index Herbarium ) وجود دارد که در آن وضعيت هرباريوم ها ي دنيا از نظر محل ، مسئول ، موزه ، اندازه ، نوع کلکسيون ، نوع مؤسسه ، نشريات و کلکسيون هاي تاريخي مهم مشخص شده اند.

(دقیقاْ یادمه که تو درس علف های هرز مجبور بودیم ۲۰-۳۰ تا از گیاهان رو به این روز تبدیل کنیم.)
در اطراف شهرها بايستي كمر بند سبز ايجاد شود ، فاجعه است كه شهرها بدون برنامه ريزي به هم متصل شوند .
تلاش نمائيم پاركها به پاركينگ تبديل نشوند .
سرعت مخلوق قرن ماست و انسان را از زيبائي محروم مي كند براي حداكثر بهره وري از فضاي سبز بايستي معابر داخل فضاهاي سبز را با انحنا و طولاني طراحي نمائيم تا سرعت بكندي در آنها جريان يابد و انسان از فضاهاي سبز بيشترين بهره را ببرد .
توجه به پارکهاي محله اي در افزايش سطح فرهنگ جدي گرفته شود ، پاركهاي محله اي بايستي مثل يك واحه باشند در ميان كوير و به مردم محله آرامش ببخشند .
بزرگترين وظيفه يك شهر بوجود آمدن نوع بخصوصي از زندگي اجتماعي است كه در آن ارتباط ميان ( من و تو ) مطرح باشد و پاركهاي محله اي اين شرايط را بوجود مي آورند .
براي استفاده از فضاي سبز بايستي به درآمد مردم توجه شود .
به نقش و اهميت فضاي سبز به شكل حلقه ارتباط دهنده در شهر توجه گردد . فضاي سبز مي تواند رابطي باشد كه گذشته از تعديل فضاي اكولوژيكي شهر مي تواند نقش توازن محيط شهري و يا كاربري اراضي را نيز بدنبال داشته باشد .
شادابي و زنده بودن پاركهاي محله اي عملكرد شهرداريها و فرهنگ مردم مرحله و تعلق خاطر آنها به محيط زيست شان را نشان مي دهد . اين پاركها بايستي مورد توجه جدي مديران امور شهري واقع شوند و هر چه بيشتر رسيدگي گردند .
تا آنجائيكه مي توانيد در فصل برگ ريزان برگ درختان را جمع نكنيد و بگذاريد مردم محله از راه رفتن و صداي خش و خش برگها لذت ببرند .
در كنار هر پارك بايستي محلي براي دفن برگها ، چمن هاي چيده شده و …. باشد تا آنها به كمپوست تبديل شوند .
هيچگاه سرشاخه هاي ناشي از هرس درختان را دور نريزيد و از آنها براي تبديل به چيپس كه كاربرد زيادي بعنوان مالچ پاي درختان دارد استفاده نمائيد .
از كنده هاي درختان و شاخه هاي هرس شده جهت طراحي ميز و صندلي و پرچين استفاده نمائيد . اين مسئله طبيعت را به شهر مي آورد .
با توجه به كمبود و يا بالابودن قيمت زمين براي توسعه فضاي سبز در شهرها به توسعه فضاي سبز عمودي به كاشت پيچكها با روشهاي علمي و فني بپردازيد .
با توجه به روند صنعتي شدن و آلودگي هاي زيست محيطي ناشي از جمعيت نقش فضاي سبز در بهبود كيفيت محيط زيست شهري بسيار برجسته است ، بنابراين در اين زمينه فعاليت هاي اقتصادي زيادي از جمله توليد گياهان شهري صورت مي گيرد بايستي دقت شود گياهاني كه براي توسعه فضاي سبز در شهر مي خواهيم از آنها استفاده نمائيم منطبق با شرايط ادافيكي و اكولوژيكي زندگي در شهر باشند و گياهان توليد شده در مراكز روستائي مدتي در قرنطينه شهري نگهداري و سپس كاشته و مورد استفاده قرار گيرند .
۱- زيباي سازي فضاي شهري
2- ايجاد اكوسيستم هاي فعال طبيعي در فضاي شهري جهت بهبود كيفيت زيست محيطي
3-تركيبي از دو هدف فوق
با نگاهي سطحي به آنچه در تهران فضاي سبز ناميده مي شود آشكار مي گردد كه در اينجا هدف اصلي زيبا سازي فضاي شهري بوده است ؛ زيرا اين فضاي سبز كه بيشتر از درختان و درختچه هاي سبز – تصفيه اي مي باشد . البته در اين واقعيت كه حتي چمنكاري براي محيط اطراف خود تاثير مثبت مي گذارد شكي نيست .
چمنكاري علاوه بر اثرات ميكرو كليماتيك به دليل برخورداري از رنگ آرامش بخش سبز . اثرات مثبتي چشمان و روان بيننده مي گذارد . لكن شهري با آلودگي تهران بيشتر نيازمند به اكوسيستمهاي طبيعي ، پرتحرك و فعال جهت بهبود شرايط زيست در شهر است تا زيبا سازي صرف . به عنوان مثال در ميدانهاي فردوسي يا ولي عصر ، با يك چنين ترافيك سنگيني بهتر مي بود به عوض حوض و فواره درختچه هاي هميشه سبزو چمنكاري ، فضاي سبزي احداث گردد كه بتواند به تصفيه هوا كمك كند و يا پارك شهر ؛ زماني كه اين پارك بنا گرديد ، هدف اصلي از احداث آن رسيدن به يك زيبايي هندسي بوده است . ولي امروز ارزش فرهنگي – تاريخي ، پارك شهر به مراتب بيشتر از اثرات زيست محيطي آن است . يكي از مشكلات اساسي ، نا معين بودن تعريف فضاي سبز در تهران مي باشد ؛ در حال حاضر آنچه از خاك مي رويد جزو فضاي سبز تلقي مي گردد. از نوارهاي سبز باريك ميان بزرگراهها گرفته تا چمنكاري پارك كودكان ، مدارس ، بيمارستانها، و غيره.
سوزني برگان به علت هميشه سبز بودن و در نتيجه فتو سنتز ممتد در مقابل آلودگي هاي هوا بسيار حساس بوده و پس از گذرانيدن دوره خود باز سازي و حد تحمل آلودگي به يكباره بطور كامل از بين خواهد رفت.
خسارت زيست محيطي معمولاً زماني نمايان مي گردند كه كار از كار گذشته است . در حقيقت هنر اكولوژيست محيط زيست شناس در پيش بيني و پيشگيري از خطرات بالقوه و احتمالي است . اما در طراحي فضاي سبز تعادل بخشنده و طبق قوانين اكولوژيك خود باز سازنده و فعال فضاي سبزي است كه حداقل نشان دهنده خصوصيات زير باشد .
1- وسعتي معادل 5/0 هكتار (به عرض حدود 40 متر)
2- اين متناسب با شرايط اكولوژيك منطقه درختكاري شده و براي اين كار حتي الامكان از درختان تهي برگ استفاده گردد.
3- تا حد امكان از ايجاد فضاي سبز تك نوعي خودداري شده به درختكاري مخلوط اولويت داده شود .
4- از آنجا كه يك چنين فضاي سبز رد شهر تهران بايستي از يك موجود پر تحرك بوده و از سوي ديگر تاب و تحمل بار آلودگي تهران را داشته باشد بايستي از گونه هاي مقاوم رد برابر آلودگي هوا استفاده به عمل آيد.
5- هدف نهايي از چنين طرحي بايستي علاوه بر تاثير گذاري مثبت آلودگي هوا ، ايجاد يك بيوتيپ طبيعي براي پرندگان شهر زي (و يا بالاجبار شهر زي ) مانند انواع گنجشكها ، سار زاغي و غيره و نيز تفرجگاهي براي ساكنين شهر باشد .
البته در صورت راه افتادن كي چنين سيستم طبيعي ، پرندگان و حتي پرندگاني كه مدتهاست از تهران مهاجرت كرده اند خود بخود به اين زيستگاهها روي خواهند آورد.
سلام
شروعی سبز در مورد اطلاعات رشته ی کشاورزی و گرایش های مربوط به آن:
رشته ی مهندسی کشاورزی در حال حاضر در مقطع کارشناسی دارای ۱۲ گرایش مختلف است که در این میان، داوطلبان گروه علوم ریاضی و فنی می توانند 3 گرایش مهندسی آبیاری و آبادانی، مهندسی اقتصاد کشاورزی و مهندسی ماشین آلات کشاورزی را انتخاب کنند. 8 گرایش دیگر یعنی باغبانی، زراعت و اصلاح نباتات، فضای سبز، خاک شناسی، گیاه پزشکی، علوم و صنایع غذایی، علوم دامی و ترویج و آموزش کشاورزی، جنگلداری به گروه علوم تجربی مربوط می شوند.
از این به بعد در مورد یکی از این رشته ها توضیحات مختصری می دهم که علاقه مندان و دانش آموزان کنکوری برای انتخاب این رشته ها اطلاعات لازم و مختصری داشته باشند. ![]()
